Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Piekersels
En andere hoofd-bij-hals-en-maak-zaken
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Veel plezier gewenst voor iedere bezoeker!



Mijn Profiel

ChilaE
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Dank!
03 februari 2013 14:18

Hommage voor hen die achterble...
06 februari 2012 17:34

Dank!!
03 februari 2012 23:22

Luchtig aquarel
30 januari 2012 18:57

Gelukkig nieuwjaar!
14 januari 2012 20:46




Fotoboeken


Water en lucht (10)
_
Mensen (13)
_

Dieren (13)
_
Bomen en Bloemen (16)
_

Sneeuwbeelden (17)
_
Abstract (14)
_



Weblog Vrienden


Ben en alie mulder
Van: benenalie

Redsblog
Van: redone

Bennekesblogje
Van: Benneke

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Franstaal
Van: fran

Tharisis
Van: Tharisis

Leuke dingen
Van: tteun

Mijmeringen
Van: Ofsen




Gastenboek berichten

Johan Steenhuis
14 november 2016 01:58
_
Zou graag eens met jou ergens een bakkie troost Wien drinken. Gr Johan. johansteenhuis @home.nl

Wil Kuijpers
06 januari 2016 19:07
_
Zo stil...

Carry (versjes en verhalentrein)
03 juli 2013 21:48
_
Chila, wat is het toch stil op je weblog! Alles goed? Groet Carry.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door elvira om 08:02
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Xander1 om 08:02
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Gribou---Greet om 08:02
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door NicolaasP om 08:02
_
NicolaasP Online

Door elvira om 08:01
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Annelies1 om 08:01
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Xander1 om 08:01
_
Xander1 Online

Door Korenwolf49 om 08:00
_
Korenwolf49 Online





_

Andere artikelen



Maandag...




“Cirkels, cirkels, in de epidermis van het leven, bloedende harten, herten…aangeschoten.. dronken, in egocentrisme is het goed toeven! HA! Een ster zonder manen, het is..”

“CAROLIEN!” Ze schrikt op, daar heb je hem weer, altijd dat gezeur! Ga toch weg, ik moet

“Carolien! Ben je er nog wel een beetje bij?”zijn blauwe ogen priemen in de hare.

“Ik ben niet doof” zegt ze snibbig met haar bekakte stem, een overblijfsel van haar opvoeding.

Hij glimlacht. “Dat weet ik wel, maar je leek zo ver weg met je gedachten..”

“Gedachten, zwevende elementen die zich verstoppen, PAK ze voor ze je besluipen als je het net niet kunt gebruiken, HAK, daar zijn ze weer, gedachten gedachten, niet te stoppen, niet te remmen, je moet..”

“Heb je het idee dat de nieuwe medicatie nog aanslaat?” zegt de stem van Jack, hij klinkt wat achterdochtig en kijkt scherp naar haar.

Oppassen geblazen!

Ze gaat rechtop zitten.

“O ja, zeker wel, ik voel me veel beter!” zegt ze stralend.

Het is zo makkelijk, wat ze willen horen, geef ze wat ze willen horen, altijd, de mensen, dan ben je populair, dan kom je overal mee weg, laat nooit je ware gezicht zien, dan houden ze niet van je, o nee, als ze eens WISTEN zeg!! Maar liegen we niet allemaal de hele tijd? Vooral tegen onszelf? Hé, is dat een hooiwagen? Een langpootmug? Die hebben soms geen monddelen, moeten zich in de bosjes verstoppen voor hun vijanden, ze steken niet, ze kunnen niet eens bijten, doe ze geen kwaad! Ik wou dat ik me eens één minuut kon concentreren!

“Hé, een langpootmug, die zal ik even buiten zetten,” zegt Jack en voegt de daad bij het woord.

ALS DE NOOD HET HOOGST IS IS DE REDDING HET MEEST NABIJ!!!!! Galmt het in Caroliens hoofd. Wat een onzin, denkt ze, juist op die momenten is er niemand te bekennen! Ze ziet hoe haar vingers nerveuze bewegingen maken en stopt er direct mee. Jack draait zich van het raam weg naar haar toe.

“Goed, nou ja, je gebruikt het ook al weer een poos, we hebben al vaker gepraat, het gaat goed op de crea, ik krijg allemaal goede berichten, je hebt geen zelfmoordplannen meer?”

Jack rommelt wat met zijn papieren. “O, nee zeg, nee hoor, die tijd heb ik achter me gelaten!” zegt ze opgewekt.

Maandag. Maandag is een goede dag, een witte dag, een rustige dag. Een koele dag als de maan, eenzaam als zijzelf, tussen het weekeind en de rest van de week ingeklemd. Een rotdag. Een goede dag voor zelfmoord. Maandag 1 oktober. Omdat 1 ook een mooi, wit getal is. Een priemgetal? Een eenzaam getal. Tussen niks, nada, noppes en de rest van de getallen ingeklemd. HAAR getal. Maandag 1 oktober. Een mooie, mistige, einddag. Maandag, dag maan!

“Ik ben blij dat te horen!”glimlacht Jack, “alle berichten zijn positief dus die ondersteunen je woorden en je gedrag, ik denk dat we het er wel op kunnen wagen..wat dacht je van een weekeind om het te proberen? Nee, beter door de week..dan is er meer afleiding voor je..maandag 1 oktober? Tot..laten we zeggen..woensdag?”

Digitalis. Ik heb het nog op zolder liggen..is het verleden toch nog ergens goed voor, behalve voor nachtmerries. Ze glimlacht. “Je bent het met me eens?” reageert Jack, de glimlach verkeerd interpreterend. Ze knikt. Even steekt er een schuldgevoel op: Ik ga hem verraden, met zijn goede bedoelingen, hij wil helpen, ik ga hem verraden…

Maar het moet op die dag, zo lang gewacht, zo vaak is er geen geschikte datum op een geschikte dag, het moet kloppen! Neurose? Zal best. Het moet schoon en wit en eenzaam zijn. Het is niet zo maar een daad, het is een weldoordachte daad, een weldaad.

Wie zal er huilen? Alleen Jack, misschien. Maar ze kan niet meer, kan het niet meer. Het is klaar en over en uit.

Ze zit rechtop, glimlacht, houdt haar handen rustig. Gelukkig kan niemand in haar hoofd kijken, hoewel, dan was het misschien allemaal niet zo erg, dan was er misschien begrip.. “Als je dan hier even wilt tekenen, je kent de procedure..” Jack kijkt haar bemoedigend aan “het gaat lukken, meisje, ik heb er alle vertrouwen in!”

Ze slaat snel haar ogen neer, gaat bijna huilen, o, kon ze het maar vertellen, uitleggen, iets weergeven van haar gevoel. Ze kan het niet. Ze tekent.

“Contract van de vrijheid!” grapt Jack en zet ook zwierig zijn eigen handtekening.

Daarmee bezegelt hij tevens het lot van zijn carrière als psychiater…




Geplaatst op 01 november 2009 11:22 en 2228 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Wenny-m  
01 nov 2009 11:54
Kom morgen wel weer terug :-)

ChilaE  
01 nov 2009 12:00
Grinnik!!
_





_
Benenalie  
01 nov 2009 12:04
Lijkt mij ook beter...morgen nieuwe dag...nieuwe kansen!!
Vrijheid...

Tteun  
01 nov 2009 12:04
Zeker het jaargetijde, van de week hing er al één bij Marianne, nu bij jouw ook weer prijs. Wordt er niet vrolijk van. Gr. Teun
_





_
ChilaE  
01 nov 2009 12:09
Alie, ja, zou zo maar kunnen dat de dood de ultieme vrijheid is!

Teun, tja, deze lag klaar, anderen moet ik nog typen, dus even voor de makkelijke weg gekozen..nou ja, deze moet het nog gáán doen, dus misschien komt er iets tussen? Die van Mariannne hing al..

Fijne zondag!!

Ria53.1  
01 nov 2009 13:03
Ja hoor...het is weer zover....de blaadjes vallen van de bomen.....Er zijn mensen die er niet tegen kunnen.......
Liefs Ria
_





_
ChilaE  
01 nov 2009 13:09
Deze was al niet helemaal in orde voordat de bladjes gingen vallen, vermoed ik zo...fijne zondag hoor!

Ria53.1  
01 nov 2009 13:13
Sorry.........niet boos zijn hoor...........
_





_
ChilaE  
01 nov 2009 13:15
Nouououououououou.......vooruit dan maar....:-)

BoRo.1  
01 nov 2009 17:01
de keerzijde van het medaillon ? Ik ben geen psychiesche pater ....?!
_





_
HelenaC.1  
01 nov 2009 18:54
Het mysterie..mens. We zitten mooi en ingewikkeld in elkaar.

Josefien.1  
01 nov 2009 21:25
Beetje doem en ellende verhaal wel. Vooral gehuwd zijn met een psychiater die je dan ook nog eens medicatie voorschrijft. Als je niet depressief was dan word je het wel van die zieleknijpers.
Nog een paar uur te gaan dan is het zover.. jasses....

_





_
Franslj.1  
01 nov 2009 21:29
Eerlijk gezegd, Chila, snap ik niet veel van je verhaal, behalve dan dat er 'misverstanden' tussen twee mensen bestaan, die totnutoe te weinig licht zien... de misverstanden dan, hé.

Groet.. franslj.

ChilaE  
02 nov 2009 13:11
Bart, ik ook niet...

Heleen, ja, zeg dat wel, niet te volgen, dat mysterie mens!

Josefien..het verhaal is niet duidelijk, begrijp ik nu, zij is er niet mee getrouwd, ze heeft een gesprek met deman in een instelling waar ze dus met proefverlof mag.. maar ja, zeker een ellende verhaal, helaas komt het wel voor, en tamelijk vaak ook, op deze of een vergelijkbare manier.

Fijne dag allen!
_





_
ChilaE  
02 nov 2009 13:15
Ha Frans, nee, onduidelijk verhaal heb ik inmiddels door. Voor mij heel helder maar voor de lezer niet geheel. Het is een vrouw in een behandelinstituut die toneel speelt tegen haar psychiater (en andere behandelaars) om vrij te komen zodat ze zelfmoord kan plegen op dag tijd en manier die ze zelf verkiest. In het verhaal is het contrast tussen haar (verwarde) gedachten en de zogenaamd "heldere" buitenkant beschreven. De psychiater stiknt erin, helaas voor hem...

Fijne dag!

Franslj.1  
02 nov 2009 13:28
Dank voor je toelichting, Chila. Voor haar is het voorbij, vanaf 1 okt j.l. en stapte uit het leven. De Psych mag zich eea afvragen en er lering uit trekken. Of dat ook lukt? Twijfel, twijfel...

Er uit stappen, lijkt een moedige stap, maar ben het er niet mee eens.

Groet.. franslj.
_





_
ChilaE  
02 nov 2009 14:07
Frans, de lering zal wel lukken, maar of je dan de volgende keer niet erin stinkt is zeker de vraag..sommige mensen zijn er heel goed in een andere buitenkant te laten zien dan dat ze van binnen voelen en dat kan een behoorlijk vertekend beeld geven...blijft altijd link, dat soort klanten..

Je bent het er niet mee eens? Met wat? met deze dame of met zelfmoord in het algemeen?

Fijne dag!!

Franslj.1  
02 nov 2009 15:48
Met de zelfmoord, Chila. Ik kan wel begrijpen dat mensen eruit stappen, als ze ten einde raad zijn, maar het effect op de directe omgeving maken zij niet meer mee.

Als iemand een poging wenst te nemen, dan graag eerst als ook de effecten op de directe omgeving zijn uitgespit.

Hoe? Door onmiddellijk hulp te bieden, vanaf het moment dat het signaal 'binnenkomt' ipv eerst doorverwijzen naar 'wachtlijstje' zus en zo... Een noodkreet is een kreet uit 'doodsnood' geboren en niet alleen maar een kreet om 'aandacht'.

Groet.. franslj.
_





_
ChilaE  
02 nov 2009 16:03
Frans, ja, ik denk wel dat er vaak te lang gewacht en te veel gesoebat wordt waardoor nodeloos leed ontstaat. Aan de andere kant heb ik ook vaak meegemaakt dat iemand die er persé uit wil stappen niet tegen te houden is. Verdrinken in een bord soep, krant "opeten", aan das aan deurknop ophangen...en men is dan wel zo ver heen dat men niet meer aan de omgeving denkt, of, sterker nog, het soms doet als een daad NAAR de omgeving, zoals ouders, een partner enz.

Van enig rationeel denken is dan geen sprake meer, en een noodkreet blijft het, hoe dan ook. Het is vaak zo dat, zoals in het verhaal hier, de persoon niets vertelt aan de omgeving, het voor zichzelf helemaal uitstippelt en het dan zo maar opeens doet.

Het is afschuwelijk voor de nabestaanden.

Franslj.1  
02 nov 2009 16:20
Je zegt, Chila; '..Het is vaak zo dat, zoals in het verhaal hier, de persoon niets vertelt aan de omgeving, het voor zichzelf helemaal uitstippelt en het dan zo maar opeens doet...'

Zogezegd in een vlaag van verstandsverbijstering, zeggen we dan. Te laat ! Klopt. We kunnen dan afdwalen en het een maatschappelijk probleem vinden, totdat zich een volgende zelfdoding voltrekt en als het een BNN'er is, wordt er een paar dagen aandacht aan besteed, om vervolgens weer verder te gaan op de geijkte weg.

Ik kan het probleem van anderen niet oplossen en jij of iemand anders ook niet, maar ik denk wel, dat er iets te doen is aan een versnelde aanpak. Bij het eerste signaal, hoe 'onschuldig' ook, aan de bel trekken en in gesprek zien te komen met de mens, die het als noodkreet ziet, maar de omstanders als 'onbelangrijk' afdoen.

Elk mens leeft graag... het zijn de omstandigheden, die iemand in 'nood' brengen en zeker vandaag de dag, met de tienduizenden ontslagen, wat mensen boven het hoofd hangt.

Groet.. franslj.
_





_
ChilaE  
02 nov 2009 16:40
Maar dat is juist het punt, Frans, hoe herken je een "onschuldig" signaal? Als iemand een onvoldoende haalt? Als de verkering uit gaat? Als iemand ontslagen wordt en dat naar vindt? Als iemand een keer moppert? Als iemand verdriet heeft? Wanneer moet je gaan denken dat er een gevaar is? En als je het vraagt en de ander ontkent? Soms is het wel duidelijk, natuurlijk, en dan kun je er iets mee proberen te doen, maar heel vaak lijkt het bijna een soort van uit de lucht te komen vallen, mensen zijn lang niet altijd eerlijk over wie ze zijn en hoe ze voelen, om tig redenen.

En dat iedereen graag leeft ben ik het niet mee eens hoor, wel dat er een soort overleef instinct is.

Elin.1  
02 nov 2009 22:08
Chila, het verhaal was me van meet af aan duidelijk.
Ik 'versta' het. Niet uit eigen ervaring, maar doordat ik een broer had die aan schizofrenie leed.
Na een suïcidepoging sprak hij zich, bij hoge uitzondering, uit.
Onvoorstelbaar, het lijden van zo iemand.

_





_
ChilaE  
02 nov 2009 22:20
Milla, zo, dat is zwaar, voor je broer en het hele gezin....wat bijzonder dat hij zich toch wel eens heeft kunnen uitspreken..al was daar dan wel heel wat voor nodig..

Slaap lekker!

Franslj.1  
03 nov 2009 10:56
Ik ga er vanuit dat een signaal is afgegeven, Chila en dan in gesprek te komen. Ik denk dat het om alertheid gaat tijdens het aanhoren, luisteren naar iemands zorgen, zonder de klok in de gaten te houden, zonder aan iets anders te denken tijdens het luisteren. Of dat helpt, weet ik niet, maar zo ging ik er mee om ten tijde van de praktijk voor 'gespreks- en ontspanningstherapie'.

En zeker, velen durven mogelijk geen signaal af te geven of zijn moedeloos geworden en wensen het leven te verlaten.

Dat bedoel ik, Chila, de drang om te overleven, is iets wat er ook is, los van hoe iemand over het leven denkt.

Groet.. franslj.

_





_
Ofsen  
03 nov 2009 14:14
ik moet het later nog maar eens rustiger overlezen. het begon in mijn brein verwarrend te knetteren, type kortsluiting.

ChilaE  
03 nov 2009 16:19
Hi Frans, ik weet wel zeker dat goed luisteren helpt en ook dat het voor veel mensen erg belangrijk is om het verhaal kwijt te kunnen. Maar een signaal opvangen kan erg lastig zijn. Je gaat ten slotte ook niet bij elke uitgesproken zorg aan de bel trekken.

De meeste signalen worden onbewust gegeven middels lichaamstaal, maar die moet je dan maar net weten te interpreteren. Directheid wil ook vaak helpen, zoals: "ik heb de indruk dat je over zelfmoord denkt". Dat kan net een druppel zijn. Niet dat iemand dan altijd ja zegt, maar wel bv gaat huilen of weg vlucht, wat dan natuurlijk een teken aan de wand is, waar je dan weer mee verder kunt.

Het blijft lastig allemaal, ook in de zin van de grenzen van betutteling en bemoeien. Soms is het echt wel degelijk de bedoeling te sterven en wie zegt dat je dat altijd moet proberen tegen te houden...
_





_
ChilaE  
03 nov 2009 16:20
Ha René en Knorretje...succes ermee!!

Franslj.1  
03 nov 2009 16:30
Voor een 'leek', Chila, lijkt het me onbegonnen werk signalen op te vangen van 'ik zie het niet meer zitten', uitzonderingen daar gelaten, maar de 'zorgsector' zelf kan de alertheid opvoeren door 'trainingen' bijvoorbeeld... door minder bureaucratie... Alleen, ik heb de indruk dat er in Nederland een klimaat heerst van.. okay, maar wat kost het allemaal.. en dit werkt niet echt bevorderlijk, dunkt me.

Zeker niet... als iemand de keuze heeft gemaakt om te sterven, is het niet aan mij of een ander om hem/haar er vanaf proberen te houden. Ik denk even terug aan de keuze van m'n echtgenote... om geen 'kuren' meer te volgen, beseffend dat dit het einde betekende.. en kon/kan er helemaal achter staan, hoe verdrietig en pijnlijk het ook voelde in die dagen.

Moeilijk hoor, om dit in gesprek met direct betrokkenen en de persoon zelf, goed in te kunnen schatten...

Groet... franslj.

_





_
ChilaE  
03 nov 2009 16:50
Ha Frans, nou ja, voor een leek zijn dingen ook te voelen, maar dan moet je wel op je gevoel durven te vertrouwen. Je intuïtie kan je veel vertellen, als je de moeite neemt ernaar te luisteren. In de gezondheidszorg wordt er op “risicoplaatsen” (in de psychiatrie of verslavingszorg bv) wel aandacht aan besteedt, maar het is onmogelijk om iedereen in elk werkveld te trainen op ieder ding. Een chirurg bv zal er niet veel oog voor hebben, maar ook geen oog voor een nagelontsteking wellicht.

Getuigt van een grote liefde om je eigen gevoel van missen en verdriet opzij te kunnen zetten en de keus van een geliefde om te willen sterven te respecteren. Misschien is dat wel de grootste daad van liefde die iemand kan laten zien: iemand laten gaan. Petje af hoor Frans!

Inschatten is op gevoel en kennis redelijk goed te doen is mijn ervaring. De timing vind ik het moeilijkst. Soms had het net even eerder gekund, andere keren is het net even een tikkie te vroeg, maar veelal komt dat dan wel goed in de rest van het proces. Het zijn geen dingen van 5 minuten. Soms ook moet je even “doorpakken”, maar als iemand vlucht en daarin volhard is er niets aan te doen. Dan rest slechts “loslaten”.


Dimphena  
03 nov 2009 18:58
Hallo Chila, wat een moeilijk verhaal, maar toch ook weer niet. Er zijn veel mensen met een masker en als ze zich daar niet meer achter verschuilen is dat soms echt wel schrikken. Gr. Diny
_





_
ChilaE  
03 nov 2009 19:08
Vooral het masker van de opgewektheid die het lijden verbergt is een veel gebruikte, Diny...fijne avond!

Franslj.1  
03 nov 2009 20:55
Intuïtie, Chila, kan handig zijn, maar wat, als iemand in dit soort zorg is opgeleid en de intuïtie en de ontwikkeling ervan, nauwelijks aandacht krijgt?

Een geliefd iemand laten gaan... Het gevoel van missen en verdriet opzij zetten... Ik lees deze woorden voor het eerst en verstandelijk weet ik dat het waar is, wat je schrijft, maar de wérkelijkheid van die momenten voelde anders. Niets van 'laten gaan'... geen 'missen en verdriet' opzij zetten. Ik kan dit nauwelijks onder woorden brengen... Misschien kom ik dichter bij de wérkelijkheid van toen uit, als ik zeg dat het een samengaan leek van twee tegengestelde processen in één moment.. een van 'loslaten én samenzijn' in twee personen.

Hoop dat je snapt, wat ik hiermee wil zeggen.

Precies, de timing en setting... gevoed door kalmte en innerlijke rust, helpen het proces van sterven, doodgaan.

Groet... franslj

_





_
ChilaE  
03 nov 2009 21:36
Frans, als er geen aandacht voor dat deel is is dat een misser. Zo ook als de hulpverlener geen gevoel voor zijn vak heeft, wat ook wel voorkomt, zoals in ieder vak.

Ik snap wat je wilt zeggen met het loslaten en samengaan van jullie beiden. Heel mooi uitgedrukt heb je dat! Toch kon dat alleen door jouw liefde die dat proces op die manier in jou voltrok. Zo veel liefde dat je niet eens hebt gemerkt wat je deed, in feite, en alleen het resultaat hebt ervaren. Het moet prachtig en afschuwelijk tegelijk geweest zijn…


Franslj.1  
03 nov 2009 22:07
yep, passie, heel graag met iets bezig zijn..in welk vak/beroep dan ook, want zonder wordt het een worsteling, dunkt me.

Dat heb je goed gezien... er voltrok zich iets, waar ik in die momenten geen weet van had en opging in een stilte, die na haar laatste uitademing, de slaapkamer vulde.. een stilte, die ik nog nooit in m'n leven op die manier voelde. Wat een gigantische ruimte zat daar in ! Het 'ikje' bestond even niet meer.

Groet... franslj.
_





_
ChilaE  
03 nov 2009 22:59
Zeker! Ik merk nu bij Buurtzorg ook dat het werk weer een hobby is, de zorg voor de mensen iets van het hart is ipv iets voor geld en het voelt ook zo heerlijk om echt je vak uit te kunnen oefenen ipv door bureaucratie te worden bedolven en verstikt. Het is nu net of we met een groep vriendinnen voor de lol wat mensen helpen in Houten. Gek gevoel wel, maar heerlijk!

Ik weet precies wat je bedoelt met de stilte na de laatste uitademing, waarin alles verdwijnt. Het is dan bijna alsof er door het sterven iets geboren wordt, een soort andere dimensie, in tijd en ruimte, maar ook psychologisch. Je zou het mooi kunnen noemen, gek hè?


Franslj.1  
03 nov 2009 23:13
Juist, Chila, lol hebben in wat je doet, komt overeen met passie voelen voor wat je doet. Dit geef je door aan de omgeving, hetgeen aanstekelijk kan werken... op ieders gemoed wel te verstaan.

Samenvattend zou ik kunnen zeggen dat het waar is... waar iets eindigt, begint iets nieuws, ondanks het gemis en het intense verdriet. Misschien toch een 'wezenlijke' verandering?

Groet... franslj.
_





_
ChilaE  
03 nov 2009 23:24
Wezenlijke verandering..weet ik niet, misschien op een bepaalde manier wel, omdat de ander zo IN je is, dat het wegvallen een verandering in jezelf genoemd zou kunnen worden..?
Want eigenlijk is het een verandering in de omgeving, niet in jezelf, maar feitelijk voelt het wel zo en wordt je er ook wel anders van dan dat je ervoor was, dus...

Vivero.1  
04 nov 2009 09:12
Goed en herkenbaar.... Hoe sommige zaken binnen en buiten werken. Zit er middenin en zie toe. Een psychiater voor een aantal mensen.. t helpt dus ook al niet?
_





_
ChilaE  
04 nov 2009 11:40
Kan prima werken hoor Marianne, als je het goed doet..:-) Sterkte ermee!


Cath, uit mijn ervaring en gedachten ja. De psychologie ingedoken? Nou, succes dan maar!!

Fijne, natte dag, beiden!!

Franslj.1  
04 nov 2009 13:18
Of het wezen van de mens wérkelijk verandert, Chila, betwijfel ook ik. Ik denk dat we eerst het totale wezen moeten kénnen, om het vervolgens te kunnen vergelijken met het totale 'nieuwe' wezen, om te ontdekken, of er een daadwerkelijke verandering heeft plaatsgevonden.

Wat me wel is opgevallen, is, dat m'n leven 'vrijer' aanvoelt. Vrij staan van 'vroegere' leefpatronen... vrij staan van 'tradities' en in die vrijheid komt energie vrij, die ruimte biedt aan het ándere.. het niet eerder gekende, zoals omgaan met verdriet, opvoeding van kids in verdriet, omgaan met een vriendschap openen, met nadenken over leven én sterven..etc.

Groet... franslj.
_





_
BoRo.1  
04 nov 2009 14:00
het kan ook eenvoudiger ! Ga na bad of douche eens voor de spiegel staan en begin een gespek met je spiegelbeeld ! Ech leuk!

ChilaE  
04 nov 2009 17:12
Ha Frans, ik denk dat veranderingen vaak neerkomen op het anders omgaan mét, anders kijken, andere overtuigingen hebben. Door een schok als het overlijden van zo een geliefde komen alle dingen in een heel ander perspectief te staan. Het ergst denkbare is dan gebeurd en wat kan je dan verder nog gebeuren? Dus een gevoel van vrijheid verbaast me niets. Allerlei verplichtingen worden marginaal in het licht van het verlies, het leven is maar kort, enz, dat soort beseffen maken dat eerdere opvattingen veranderen, maar of daarmee je wezen is veranderd is inderdaad maar de vraag…
_





_
ChilaE  
04 nov 2009 17:14
Bart, alleen jammer dat een spiegelbeeld niets terug zegt, tenzij je zelf iets zegt…

Fijne avond beiden!!


Franslj.1  
04 nov 2009 21:10
Waarmee de vraag, Chila.. of de mens kan veranderen, een open vraag mag blijven.

Dank voor je meedenken en reageren..

P.S. Mooie foto heb je op je profiel staan... Chila in de wolken !
_





_
ChilaE  
04 nov 2009 22:15
Dank, Frans, voor de boeiende uitwisseling!

Ja, ik sta daar boven op een berg, heerlijk uitzicht!! is weer even iets anders hè, steeds wat wisselen..

Slaap lekker vast!

Agaaths-weblog.1  
15 nov 2009 14:36
"verleden toch nog ergens goed voor" is er soms iemand die zelfmoord heeft gepleegd met digitalis, het werd in de middeleeuwen zeer vaak gebruikt om iemand van kant te maken, voor de een vrijheid voor een familielid een groot verdriet, li gr agaath
_





_
ChilaE  
15 nov 2009 14:47
Hi Agaath! Nee, ze is van plán het te gaan gebruiken..voor zelfmoord inderdaad..vrijheid/verdriet, ja..ik ga even bij je kerstshow kijken..