Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Piekersels
En andere hoofd-bij-hals-en-maak-zaken
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Veel plezier gewenst voor iedere bezoeker!



Mijn Profiel

ChilaE
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Dank!
03 februari 2013 14:18

Hommage voor hen die achterble...
06 februari 2012 17:34

Dank!!
03 februari 2012 23:22

Luchtig aquarel
30 januari 2012 18:57

Gelukkig nieuwjaar!
14 januari 2012 20:46




Fotoboeken


Mensen (13)
_
Bomen en Bloemen (16)
_

Dieren (13)
_
Water en lucht (10)
_

Abstract (14)
_
Sneeuwbeelden (17)
_



Weblog Vrienden


Ben en alie mulder
Van: benenalie

Redsblog
Van: redone

Bennekesblogje
Van: Benneke

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Franstaal
Van: fran

Tharisis
Van: Tharisis

Leuke dingen
Van: tteun

Mijmeringen
Van: Ofsen




Gastenboek berichten

Johan Steenhuis
14 november 2016 01:58
_
Zou graag eens met jou ergens een bakkie troost Wien drinken. Gr Johan. johansteenhuis @home.nl

Wil Kuijpers
06 januari 2016 19:07
_
Zo stil...

Carry (versjes en verhalentrein)
03 juli 2013 21:48
_
Chila, wat is het toch stil op je weblog! Alles goed? Groet Carry.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Ofsen om 07:43
_
Prikbordbericht aangepast

Door Briesje om 07:43
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door marlie49 om 07:42
_
Marlie49 Online

Door Peter Werkhoven om 07:42
_
Peter Werkhoven Online

Door Janny321 om 07:42
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 07:41
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Ofsen om 07:41
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 07:40
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Molensteentje hangt daar lekker....


Het steentje...


Het kan maar als een molensteen om je nek hangen, iets. Of iemand. Zo noemt men dat als iets zwaar voelt, als een last, waar je weerstand tegen voelt.

Weerstand voelen. Vreemd fenomeen, maar duidelijk te voelen. Een innerlijke muur die zich optrekt en wegduwt hetgeen zich ongewenst uit de buitenwereld aan je opdringt. Er wordt innerlijk “nee” geschreeuwd. Het is duidelijk te voelen, mar dan moet je het nog naar buiten toe vertalen, laten we zeggen, door “nee” te zéggen. Tegen de ander. Die voor je neus staat. Oeps! Ik ben er geen held in. Sommige mensen wel. Zo kwam ik eens in Winsum bij een houthandel en vroeg om “rommel voor de haard”. Het antwoord was nee. Gewoon: nee.

O. Eh…hoezo niet? – ik dacht: onverkoopbare rommel kan hij toch wel aan mij geven.. – het antwoord was: “Daor he’k ge’n belang bi” Tja.

Ik wou dat ik dat zo makkelijk kon. Iemand vraagt je iets en je zegt gewoon: “nee, daar heb ik geen belang bij” (omdat IK er geen belang bij heb zeg ik nee.)

Het belang van de één en het belang van de ander. Conflict. Wanneer ben je trouw aan jezelf? Wanneer ben je een egoïst? Wanneer is het redelijk dat de ander doet wat jij wil? Wie moet iets voor wie doen en waarom en wie bepaalt dat?

Ik vind nee zeggen vrijwel altijd tamelijk lastig. Dat heeft dan te maken met de ander niet teleur willen stellen, niet “onaardig” gevonden willen worden, e.d. maar ook met een één of ander vreemde overtuiging dat ik anderen moet kunnen uitleggen wat mij bezielt.

Aan de vooravond van een groot NEE dat ik ter tafel moet gaan gooien pieker ik hierover. Men zal balen, men zal willen weten hoe en wat en waarom en kan het niet anders. Men zal teleurgesteld zijn, op mijn gevoel gaan werken en ik word al obstinaat bij de gedachte. Want andermans verwachtingen zijn niet mijn probleem! Toch? Ik vind dat maar ik twijfel er toch aan. In hoeverre ben ik mede verantwoordelijk voor het welzijn van anderen?

Dat is een grote vraag. Waar “dader” en “slachtoffer” (want zo wordt het bekeken) anders in staan. Rationeel is het allemaal simpel, mar gevoelsmatig…dat is toch wel een ander verhaal, alhoewel met dezelfde uitkomst, namelijk: NEE.

Ik wens mijzelf sterkte…



van deze molen


en/of deze..?



Geplaatst op 06 mei 2009 12:20 en 1481 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Franslj.1  
06 mei 2009 12:59
De gevolgen van de andere kant, Chila... dénken 'ja' te moeten zeggen en er voor het welzijn van een ander te zijn, putten je uit en trekken je accu leeg, terwijl je aan een ander mogelijk verkondigt, dat hij/zij éérst voor de eigen accu hoort te zorgen, alvorens er iets van te delen, want vanuit een 'leeggetrokken' accu lijkt het me moeilijk délen.

'Nee' zeggen zonder meer, komt weliswaar helder en duidelijk over, maar soms ook als afwijzend. Een antwoord geven op 'waarom' iemand met 'nee' antwoordt, vraagt om denkwerk en daardoor om even stil te staan bij het motief om 'nee' te zeggen en dán wel of niet dieper er op in te gaan. Althans..zo zie ik het persoonlijk en reageer meestal als zodanig.

Benieuwd hoe je hierover denkt..of anderen.

Groet.. franslj.

ChilaE  
06 mei 2009 13:35
Frans, ja zeggen tegen de innerlijke drijfveer in werkt in ieder geval niet en zuigt je inderdaad leeg. Uitleggen waar het nee vandaan komt kan verhelderend werken en begrip kweken. Toch merk ik vaak dat een nee als een soort persoonlijke afwijzing wordt ervaren, vanuit de ander bekeken, ipv vanuit de nee zegger bekeken. Het lijkt soms alsof verwachtingen meer "feiten" zijn dan veronderstellingen. En een nee kan voor een ander gevolgen hebben die niet wenselijk zijn en van daaruit probeert men dan toch een ja te krijgen. Daarbij wordt vaak op het gevoel gespeeld, wat voor mij altijd lastig is: ik wil niet dat een ander last heeft van mijn dingen. Aan de andere kant bepaalt iemand zelf of hij al dan niet ergens last van heeft. De academische kwestie is dan ook: wie is verantwoordelijk voor wat? Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen gevoel, maar in hoeverre is de ander mede-verantwoordelijk voor het krijgen van dat gevoel..
_





_
Els.B.1  
06 mei 2009 13:47
Chila, je hoeft toch niet altijd te voldoen aan het verwachtingspatroon van de/een ander. Dan cijfer je jezelf wel erg weg en dat gaat zich wreken in de verhouding tot die persoon. Het is natuurlijk wel makkelijkvoor de andere partij als je altijd meegaand bent , maar toch moet/zou ik kiezen voor een NEE met uitleg waarom.
sterkte met je dilemma,
groet van Els

Franslj.1  
06 mei 2009 15:12
Chila schrijft: '... ik wil niet dat een ander last heeft van mijn dingen...'

Deze woorden van je reactie trekken m'n aandacht, Chila. Elk mens staat in relatie met één of meer medemensen en dat houdt risico in. Ik probeer je reactie op mezelf te betrekken en stel me voor dat jij me 'last' bezorgt.

Je zegt iets wat me niet zint bijvoorbeeld en vervolgens wacht je af hoe ik er op reageer. Stel, ik word boos/verdrietig/angstig of een subvorm hiervan. Je durft zomaar 'nee' te zeggen, waar ik 'ja' verwacht, hoop, wens, misschien wel eis. Hoe durf je? (fictief hé). Ik geef je in m'n antwoord 'van katoen' of 'val stil' en verwijder me.

Een alert mens als jij...zo heb ik onlangs ervaren.., geeft me de boosheid/verdriet/angst of subvorm hiervan terug en vraagt bijvoorbeeld; Wat maakt jou boos, angstig, verdrietig op mijn 'nee'?

Kijk, dan ontstaat er mogelijk een verhelderend gesprek, waarin jij me iets teruggeeft en waar ik me verantwoordelijk voor kan voelen en me vervolgens de vraag stel; Ja, wat maakt mij boos/angstig/verdrietig? M'n zin niet krijgen? Iemand die niet gehoorzaamt en daar op wijzend?

Snap je? Als jij 'nee' zegt en ik ben niet in staat om dit te hanteren en jij geeft me de reactie terug, kom ik, door jouw 'nee'-zeggen in gesprek met mezelf, waardoor het inzicht ontstaat, dat op elke gestelde vraag meerdere antwoorden mogelijk zijn.

Groet.. franslj.

_





_
Redone  
06 mei 2009 16:14
Hoi Chila, nee zeggen is moeilijk, ik kon het nooit maar heb het wel geleerd.
Eerlijk zijn en zeggen hoe je er over denkt is moeilijk maar wordt wel op prijs gesteld.
Succes!!
Liefs Ria

Trallie  
06 mei 2009 17:49
Als jouw neen zeggen belangrijk voor JOU is moet je dat volgens mij gewoon doen, hoe moeilijk het ook kan zijn. Als je ja zegt, terwijl je eigenlijk neen voelt, is het belang van niemand daarmee gediend. Je staat er dan niet achter en dat is een slechte motivatie voor wat er daarna komt. Je wenst jezelf sterkte, ik sluit me daarbij aan oké? TR
_





_
ChilaE  
06 mei 2009 17:51
Hi Els, zeker is het geen doen om altijd aan andermans verwachtingen te voldoen, maar toch vind ik het lastig om mensen teleur te stellen. Als iemand graag iets wil, zou ik daar het liefst altijd aan tegemoet willen kunnen komen, zodat de ander happy is, zeg maar. Dat kan natuurlijk niet, dus zeg ik ook wel vaak nee, maar ergens voelt dat altijd als het op een bepaalde manier in gebreke blijven, zeg maar. Ik vind dat irritant en wéét wel dat dat niet zo is, maar toch voelt het wel vaak zo. Fijne avond hoor!

ChilaE  
06 mei 2009 18:00
Eh, ja Frans, maar dan ga je er wel van uit dat die iemand autonoom en onafhankelijk is, zoals jij, zeg maar. De praktijk wijst echter uit dat mensen vrij gemakkelijk komen met "omdat JIJ". Dus, praktijk voorbeeld: ik wil dat buurtzorg niet opstarten. Omdat de andere collega's het alleen maar willen als IK het doe zal men balen (baalt al). Als ik dan vraag wat het maakt dat ze balen, is dat omdat IK niet meer meedoe, want dat maakt (in hun ogen) dat zij het ook niet meer kunnen doen. Ik zie dat niet zo, omdat ik vind dat iedereen zélf moet kiezen en het op eigen kracht moet doen, gezamenlijk, en het zou niet moeten uitmaken of ik er wel of niet aan mee doe. Maar voor de anderen ben ik de "drive" en zonder mij durven ze het niet en dus ontneem ik hen, met het niet meedoen, de kans erop. Zo zien zij dat dan. Maar ik wil geen "drive" zijn, ik wil dat iedereen zijn eigen drive is. Of niet, natuurlijk, dat is ieders keus.
Het is niet zo simpel om mensen naar zichzelf te gaan laten kijken, al ga ik dat wel proberen, natuurlijk.
_





_
ChilaE  
06 mei 2009 18:07
Ria, ja, je hebt helemaal gelijk. Daarom ga ik het ook wel gewoon doen, maar makkelijk vind ik het niet.

Trallie, ook jij hebt gelijk en het is oké om je aan te sluiten bij de sterktewens, dank!

Fijne avond!

Fey  
06 mei 2009 18:51
Hoi Chila, hier in deze streek zijn de mensen heel direkt en zeggen precies waar het op staat. Als zuid-limburgse heb ik daar erg aan moeten wennen maar ik weet zo wel wat ik aan mensen heb en dat weet je met mensen die altijd ergens omheen draaien nooit. Lieve gr. fey
_





_
Benenalie  
06 mei 2009 20:27
Chila...nee zeggen was/is voor mij ook heel moeilijk!!!
Tja daar zit ik nu mooi mee...echt balen!!
Danielle maakte een afspraak....Ma je gaat een koeienhuid krijgen!!
Beetje te laat.....beter laat dan nooit!!
Succes ermee!!!

Lieve gr Alie

Franslj.1  
06 mei 2009 20:51
Chila schrijft; '... voor de anderen ben ik de "drive" en zonder mij durven ze het niet en dus ontneem ik hen, met het niet meedoen, de kans erop...'

Mag ik hier de conclusie uit trekken, Chila, dat anderen het niet aandurven om het voortouw te pakken? Zo ja, geef je hun, door 'jouw nee', een kans om de angst om het voortouw te nemen, op te ruimen of op z'n minst er mee aan de slag te gaan.

Het 'balen' van anderen vloeit niet voort uit het niet meedoen van jou, maar uit de angst om zelf initiatief te nemen, dunkt me.

Ooit zat ik in een opleiding over 'stervensbegeleiding' en kwam in een workshop van 'n week terecht. Voor ik er in toestemde om er aan mee te doen, vroeg ik naar de mate van vrijheid binnen de workshop, waarop de 'leiders' ons verzekerden, dat alles in volledige vrijheid zou plaatsvinden. Okay...ik ging akkoord.

Wat schetst m'n verbazing dat dit niet waar bleek te zijn en ons werd opgedrongen om bijvoorbeeld vegetarische maaltijden te nuttigen.. (niet te vreten mij), maar wat veel erger was, dat de 'leiders' ons voorhielden, dat 'zij' precies 'wisten' wat goed voor ons zou zijn.

Ik ben opgestaan... heb de leiders verteld, dat zij mogelijk wel 'wisten' wat 'goed' voor mij zou zijn, maar ik 'voelde' wat 'goed' voor mij was. Vervolgens besloot ik te stoppen met de workshop en stelde elke deelnemer/deelneemster in de gelegenheid om een mening te uiten over m'n genomen beslissing. Ik ben toen enorm geschrokken van de reacties, die varieerden van 'min of meer begrip' tot 'jij blijft hier en gaat niet weg voor het einde van de workshop'.

Dit gaf de doorslag om me nooit meer in te laten met leiders, die op zoek zijn naar volgelingen en het besef, dat iemand een levensweg 'alleen' bewandelt... soms ondersteunt door suggesties van 'buitenaf'.

Dit zie ik min of meer in jouw reactie terug; jij, als 'leidster' van de 'groep' wordt 'onmisbaar' gemaakt, terwijl je weet en voelt, dat dit niet waar is. Je kunt autonoom en onafhankelijk leven, vérbonden met je medemens, hetgeen anders voelt dan gébonden aan de medemens.

Groet... franslj.

_





_
Nett  
06 mei 2009 20:56
Complimenten voor de foto's bij dit item Chila.
Passen perfect bij, of geven weer, hoe zwaar het 'steentje' is.
Maar los daarvan, het zijn bijzonder mooie foto's, het zware, het donkere maakt een zo mooi geheel.
Natuurlijk moet je naar de innerlijke schreeuw van nee luisteren, maar dat wist je al.
Ik begrijp uit je betoog, hoe moeilijk dat is.
Je bent onmisbaar, dan nog moet je naar jezelf luisteren.
Dat andere niet zo capabel zijn of denken en daarom zou jij je moeten opofferen of wegcijferen.
Nee hoor niet laten gebeuren en geen schuldgevoel.
Houdt voet bij stuk meid!



ChilaE  
06 mei 2009 21:37
O, Fey, over direct zijn heb ik niets te klagen hoor! Fijn dat je je goed voelt in de cultuur van het westen! Dank je voor je reactie!

Alie, tja, lastig hè? Maar een koeienhuid lijkt me ook niet nodig hoor...misschien in het meer een kwestie van assertiviteit...mijn probleem is altijd dat ik te lang lief blijf en dan opeens een héél kort lontje krijg, ook niet leuk. Maar alles is te leren niet waar? Succes Alie!
_





_
ChilaE  
06 mei 2009 21:48
Frans, dat was nou precies wat ik bij de eerste confrontatie over deze kwestie zei: "het is juist een kans voor je om te zien wat je kunt en je kunt het!" Helemaal waar, het gaat er niet om dat ik het niet doe, het gaat om de angst dat zij het niet kunnen. Mijn niet mee doen leek me juist een mogelijkheid voor hen om henzelf het tegendeel te kunnen bewijzen.
Leiders die volgelingen willen, wat een miskleun! Goed dat je opgestapt bent! Maar bedoel je met "enorm geschrokken van de reacties" dat de andere deelnemers erg onder de invloed waren van de leiders?

Verbondenheid was de bedoeling, maar GEbondenheid werd het gemaakt. Ik wil dat niet. Maar omdat ik de anderen gun dat ze kunnen ontsnappen aan de bureaucratische thuiszorg en het op een betere manier kunnen doen, zou ik ze graag die mogelijkheid bieden. Ik hoop dat ik het zo kan (mee)vormen dat men de eigen kracht gaat zien en erop gaat vertrouwen, gezamenelijk, in verbondenheid, zonder paard voor de kar...dat is mijn insteek voor morgenavond.

ChilaE  
06 mei 2009 21:50
Nette, wat schrijf je leuke woorden! Op de één of andere manier is je input heel steunend voor me en voelt het heel goed.

Dank je wel! x
_





_
Franslj.1  
06 mei 2009 22:09
Chila schrijft; '... Ik hoop dat ik het zo kan (mee)vormen dat men de eigen kracht gaat zien en erop gaat vertrouwen, gezamenelijk, in verbondenheid, zonder paard voor de kar...dat is mijn insteek voor morgenavond...'

Juist, Chila, kansen benutten om verantwoordelijkheid voelen voor eigen gedachten en handelingen, sterkt het zelfvertrouwen én het onderlinge vertrouwen.

Geschrokken van de reacties ! Ja, én..én.. zowel de toenemende afhankelijkheid naar de leiders, hetgeen op een begin van sekte-vorming leek, maar ook de mate van felheid om mij niet te laten gaan. Bovendien veroorzaakte mijn vertrek heftige emoties bij mij bij thuiskomst. Vol verwachting ging ik er naar toe en plotseling bleken de verwachtingen niet uit te komen. 'In volledige vrijheid' bleek uit te monden in ordinaire 'dictatuur'.

De les die ik hieruit heb getrokken, is een les geworden, waardoor ik, na het opstarten van een eigen praktijk, mensen steeds heb voorgehouden, dat er maar één persoon, één mens op de hele wereld rondloopt, die wérkelijk weet en voelt wat 'goed' voor hem/haar is... en dat is ieder mens zelf.

Groet, kracht en moed voor morgenavond.. franslj.


Sylla  
06 mei 2009 22:31
O meid, ik kan voor 100% met je meevoelen. En dat molensteentje wordt toch echt een betonnen blok die om je net hangt tot het hoge woord 'NEE' eruit is. Er valt dan een last van je af en natuurlijk zijn er dan weer mensen teleurgesteld maar dat is verder hun probleem. Mijn probleem is hetzelfde, NEE komt niet voor in mijn woordenboek en 'ze' weten me daarom ook te vinden. Natuurijk laat ik dat zelf toe en natuurlijk heb ik giga schouderpijn omdat ik denk dat de hele wereld op mijn schouders rust en natuurlijk denk ik andermans problemen op te kunnen lossen....maar is dit werkelijk zo????? Dat vraag ik mij steeds meer af de laatste tijd. Ik hoop dat jij en de ander niet in al te grote problemen komen en dat de 'dader' een andere oplossing kan vinden en dan pas kun je zien misschien hoe makkelijk NEE zeggen eigenlijk is..... Inderdaad STERKTE, want het valt niet mee......
_





_
ChilaE  
06 mei 2009 22:48
Frans, juist, dat van die verwachtingen die niet uitkomen is precies waar men morgen mee geconfronteerd gaat worden: Chila gaat ons redden wordt: Chila laat ons in de steek. Zure appel dus.
En het effect dat men jou niet wilde laten gaan, want het was zo goed voor je om te blijven (en wellicht ook voor hen, wie weet wat je voor hen betekende?), ook dat gaat morgen gebeuren. Dus je kunt je er iets bij voorstellen, dan.
Moed, dat zal ik zeker nodig hebben, dus dank! Toch vind ik het verbazingwekkend hoe men aan je kan gaan hangen...één ding is zeker: ik kan er niet tegen...

ChilaE  
06 mei 2009 22:54
Sylvia, dank voor je open reactie! Tjonge, de wereld op je nek..ik begrijp wel zo'n beetje hoe dat steentje voelt ja, nu...je afvragen of je inderdaad ieders problemen op kunt lossen lijkt me een goeie...en ook dat men je dan weet te vinden..ja...wel makkelijk voor die ander, niet waar...maar moeilijk hè, om die ander dan te laten "zitten"..? Heel lastig. De "ander" is in dit geval een heel team en zij worden slachtoffer van het feit dat ik mij bedacht heb over het op gaan zetten van Buurtzorg (een thuiszorg constructie). Ik doe dus niet meer mee.

Dank je voor je sterkte wens...slaap lekker!
_





_
Rietepietje  
07 mei 2009 09:00
Ik wens jou dus ook veel sterkte. Zou het ook moeilijk vinden, maar als je het op een liefdevolle, duidelijk manier overbrengt moet het vlg. mij lukken. En hoe de tegenpartij dan reageert is een les voor diegene en niet voor jou!

Franslj.1  
07 mei 2009 13:04
Zou je in plaats van 'nee', 'ja' zeggen, Chila, zit iedereen in de groep met een probleem. Zeg je 'ja', voel jij het als 'een blok aan je been' en de nader voelt zich tijdelijk prettig en geborgen, totdat het moment zich aandient van eerste kritiek op de leidster..

Zeg je 'nee', bewijs je jezelf een waardevolle dienst en gun je de ander helderheid en duidelijkheid, waarin je integriteit tot uitdrukking komt. Daar heeft ieder mens iets aan !

Wat ik in die tijd voor 'hen' betekende, was me wel duidelijk. Net zoals jij nu, iemand tot 'leider' bombarderen en de verantwoordelijkheden verleggen, zodat het veilige gemakzuchtige verder kan gaan. Alleen... ik wens geen leider, noch volgeling te zijn en daar wringt de schoen. Ik ben best wel in staat om zelfstandig ergens over na te denken of ergens bij stil te staan, zonder vooringenomenheid, verwachting, vooroordeel, om vervolgens van gedachten te wisselen met een medemens en eerst dan een keuze te maken en een beslissing te nemen.

Ik betwijfel het ten zeerste dat dit met 'in de steek laten' te maken heeft. Spreekt een ander dit zo uit, vraag ik onmiddellijk wat de ander hier inhoudelijk mee bedoelt, want ik weet niet wat een ander in zo'n situatie denkt en voelt.

Groet... franslj.

_





_
ChilaE  
07 mei 2009 14:36
Riet, dank je en ik zal mijn best doen!

Frans, dat dacht ik al, dat volgen in de groep. Het is voor vrijwel iedereen het makkelijkst als iemand het voortouw neemt, de meeste mensen willen graag een leider hebben en volgen. Wij dus niet en ook niet zijn. Dat is wel tamelijk apart, op zich, om geen van beiden te wilen zijn. Ik ben erg benieuwd naar de reacties vanavond en heb mij voorgenomen, ipv antwoorden te geven enz, juist te gaan vragen naar de beweegredenen achter de te komen reacties. Want, mede door deze hele discussie, ben ik dieper gaan nadenken over wat het probleem nu eigenlijk precies is van mijn vertrek uit het idee/plan en hoe men dat dan precies ziet, inderdaad.
Maar met in de steek laten bedoelt men dan (dat is al uitgesproken) dat ik niet mer mee doe terwijl ik dat wel van plan was te doen en hen "er" dus mee laat zitten, wat ook zo is, met dien verstande, dat men het zelf kan doen of niet kan doen, net als ik. "In de steek" omdat men nu zelf een kar moet gaan trekken waarvan men had verwacht (onterecht, overigens) dat IK dat zou gaan doen.

Nou ja, we zullen het gaan beleven, vanavond...

Franslj.1  
07 mei 2009 16:25
Waar het klakkeloos volgen van een leider toe leidt, Chila, kan elk weldenkend mens ontdekken en ziet het elke dag opnieuw aan zich voorbijtrekken, afgezien van wat de geschiedenis ons heeft voorgeschoteld.

Jouw vertrek uit dit 'plan/idee' komt mogelijk net op tijd, want als je er eenmaal in zit, wordt het moeilijker om er uit te stappen. Deze discussie laat je zien, dat je zelfstandig kunt nadenken over de dingen die naar je toe komen én over de mogelijkheden om een manier te ontdekken om dit adequaat te hanteren.

Niet meer mee doen, terwijl je dit wel van plan was, betekent tevens, dat je je zelf toestaat om een 'vergissing' te begaan en je, na zelfonderzoek en inzicht, corrigeert.

Misschien vind je dit spannend voor vanavond, maar bedenk dat het tegelijk een prima uitdaging, kans is om te ontdekken, hoe het voelt, indien je bij jezelf kunt blijven en je denken-voelen-handelen volgt... zoals het bij jou persoonlijk thuishoort.

Groet.. franslj.

_





_
ChilaE  
07 mei 2009 17:53
Frans, wat ben je toch een lieverd! Ik denk inderdaad ook wel dat het beter nu is dan later, als alles en iedereen er al tot zijn nek in zit. En ik ga inderdaad proberen te ervaren hoe het is als men met al zijn bezwaren komt, dit rustig aanhoren, doorvragen, kijken wat het met me doet en ik wil toch trachten de mensen in hun eigen kracht te "zetten", daar ben ik in het algemeen erg goed in, dus wie weet wat het allemaal voor een positiefs op gaat leveren! Het zou voor deze mensen een geheel nieuwe ervaring zijn om op eigen kracht de dingen te doen, daar ze allemaal leunen op leiders en organisaties e.d. terwijl ze veel meer kunnen dan dat.

ChilaE  
07 mei 2009 17:58
Bij deze wil ik iedereen bedanken die heeft bijgedragen aan dit onderwerp. Het heeft me gesteund, aan het denken gezet en gesterkt.
Ik ga de avond nu veel positiever en rustiger in dan in een eerdere instantie en dat voelt goed.

Allemaal een fijne avond gewenst!
_





_
Wenny-m  
07 mei 2009 18:03
Voor jezelf kiezen moet je wel leren in de loop der jaren. Sommigen leren dat nooit en anderen hebben dat altijd gedaan. Blijft lastig.

ChilaE  
07 mei 2009 18:04
Wenny, ja, ik ben het aan het leren, geloof ik. Maar ik geloof noch in "altijd" noch in "nooit". Ik wil mezelf trouw zijn.
_





_
Elin.1  
07 mei 2009 21:22
Chila, ben je verplicht om tekst en uitleg te geven? Voel je je verplicht? Als het met je werk te maken heeft wordt het min of meer verwacht maar in ieder ander geval...
Soms is een simpel 'nee-dank-je' voldoende. Ik vind het niet makkelijk maar doe het soms toch.
Op de waaromvraag antwoord ik 'omdat ik er (geen) zin in heb. Het wordt niet altijd in dank afgenomen maar ik heb het noodgedwongen geleerd. Sommige mensen zijn zo uitputtend.

ChilaE  
07 mei 2009 23:24
Lief broertje, ik hoop dat je al lekker slaapt nu! Het is heel goed gegaan vanavond! Er was begrip, iedereen was eerlijk tegen elkaar en er is een goede teamspirit ontstaan bij de rest van het team, die het dus (toch, gelukkig!) willen gaan doen. Iedereen heeft er veel van geleerd en we hebben ook veel gelachen. Iedereen wist trouw aan zichzelf te blijven en dat naar elkaar uit te spreken. Het was een hele goede avond waar ik me dankbaar over voel. Ik hoop dat je geen enge dromen hebt vannacht (en uit bed valt..:-)) Knuffel!!
_





_
ChilaE  
07 mei 2009 23:29
Ha Milla, ja, ik voel me vaak wel verplicht, inderdaad. Als mensen dingen begrijpen kunnen ze het vaak makkelijker accepteren en begrip hebben. Dat heb ik zelf soms ook. Toch is het soms lastig voor mensen om naar het belang van de ander te kijken en van daaruit te redeneren, vooral als het belang van henzelf in het gedrang komt. Dit lukte vanavond echter heel goed en daar ben ik blij om!
Dank voor je reactie en slaap lekker!

Franslj.1  
08 mei 2009 10:27
Vaarwel molensteentje..het léék eng, van te voren, maar nu, achteraf gezien?

Chapeau Chila... goed week-end... groet.. franslj.
_





_
ChilaE  
08 mei 2009 13:25
Lastig hè, Catharina? Ik wens je wijsheid! Vooral met familie kan het knap ingewikkeld zijn...hart volgen, ja, dat heb ik gedaan en is goed gegaan. Daar ben ik blij mee/om! Fijne dag!

Frans, achteraf gezien was het net zo eng als ik vooraf dacht, toch teleurstelling, wat verwijten enz, maar het kon goed omgebogen worden tot begip en acceptatie, ik kon zelf goed bij mijn eigen gevoel blijven, rustig blijven, naar de "achterliggende angst" luisteren en erop reageren en dan viel het al met al toch mee, gelukkig! Molensteentje weg, inderdaad, ik voel me nu vrij! Ook jij een fijne dag!

Franslj.1  
08 mei 2009 15:26
Dank voor je antwoord, Chila. Je hebt een opkomend 'probleem' op een adequate wijze weten af te ronden en de manier waarop, kun je voor een volgend 'probleem' eventueel gebruiken.

Persoonlijk heb ik me aan geleerd om, als ik bij mezelf wens te blijven, contact te maken met m'n ademritme. In het ademritme van dát moment, ligt tevens m'n gevoel en blijkt het een onrustig/gespannen gevoel te zijn, creëer ik een pauze/bedenktijd of vraag er om, alvorens dieper ergens op in te gaan. Vaak niet langer dan één minuut en dan keert de innerlijke rust weer.

Op m'n Hyves staat een filmpje over de 'volledige ademhaling' en daarin leg ik uit, dat er continu een afwisseling binnen de adem en dus ook binnen iemands leven is... spanning opnemen.. er even laten zijn.. spanning weggeven..er even laten zijn... en weer spanning opnemen... Dat gaat maar door tot aan de laatste uitademing en in die tussentijd komt de mens in de gelegenheid om er op diverse manieren mee om te gaan.

In elke gebeurtenis ligt immers steeds een andere lading energie !

Dit filmpje staat, naast m'n Hyves, ook op Google, maar dan onder het tabblad 'video'... klikken en 'franslj' invullen, maar pas op.. er staan ook filmpjes bij die niet voor iedereen geschikt zijn. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de 'paardentandarts'... (lol).

Groet... franslj.
_





_
ChilaE  
08 mei 2009 18:33
Frans, dat is grappig, erboven staat 1 tot 10 (of 11 tot 1van "ongeveer 18", ha, ha, Google kan niet tellen! Dat is raar! Hoezo ONGEVEER 18? Is dat 17 driekwart video ofzo..maar tjonge er staat een hoop op! Ik ken ze wel allemaal, dacht ik. Leuk hoor! En dat met dat ademen in een stoel (bij het opstaan) probeer ik steeds te doen, scheelt zo veel! Fijne avond hoor!

HelenaC.1  
08 mei 2009 20:35
Als ik nee zeg voel ik mij schuldig, ken je dat boekje?
Het is soms lastig om nee te zeggen, maar uiteindelijk help je daar jezelf, en de ander ook niet mee.
Ik heb begrepen dat het die avond allemaal goed is gegaan, dat moet je toch een goed gevoel geven?
_





_
Franslj.1  
08 mei 2009 21:53
Een neveneffect van inademen tijdens het opstaan en uitademen tijdens gaan zitten, Chila,is, dat je door zo'n eenvoudige oefening contact leert maken met je lichaam, gevoel, denken en handelen. Het leven/ademen kan oh zo simpel zijn !

Ja, die Google... vroeger slecht in rekenen, vermoed ik..(lol)

Groet...franslj.

ChilaE  
08 mei 2009 22:40
Hi Heleen, nee dat boekje ken ik niet. Het gaf een goed gevoel dat het allemaal goed verliep, inderdaad. Ik weet ook niet precies waar het "aan de verwachtingen willen voldoen" precies vandaan komt, opvoeding? Vrouw zijn? Westerse cultuur? Maar nu ik deze mega teleurstelling "aandoen" heb doorstaan en doorleeft heeft dat een stukje groei gebracht. Ook bij degenen die het te verstouwen kregen, zo is inmiddels gebleken. En dat voelt nog het best! Slaap lekker!
_





_
ChilaE  
08 mei 2009 22:43
Ja Frans, op je ademhaling letten tijdens stress kende ik al wel, de neiging bestaat dan om hoger te gaan ademen waardoor het oppervlakkiger wordt, als je het dan weer naar je buik brengt komt er weer meer rust. Mediteren met ademhaling ken ik ook. Ik moet wel zeggen dat ik vaak juist in dergelijke situaties vergeet er iets mee te doen, daar alle aandacht dan in het denken schiet en het gevoel op de achtergrond verdwijnt. Ook nog een hele leerweg te gaan daar!
Zo blijft het leven wel leuk! Truste!

Gizmoenbeertje  
09 mei 2009 10:44
Ik weet er niet goed raad mee, eerlijk gezegd..... sommige mensen hebben een heel groot verwachtingspatroon die dat dan glashard op je bord presenteren, eigenlijk wil ik dat helemaal niet, want ik kan toch niet aan verwachtingen van anderen voldoen.....maar er zijn voor het welzijn van de anderen vind ik een prima uiytgangspunt, maar soms help je iemand door hem niet te helpen...... groetjes, Lia
_





_
ChilaE  
09 mei 2009 11:28
Ja, Lia, die twe dingen zijn soms met elkaar in strijd: het welzijn van de ander en het moeten lopen van je eigen pad. Lastig gewoon. In elke situatie opnieuw afwegen, denk ik..leuk dat je er weer bent! Fijn weekeind!

Franslj.1  
09 mei 2009 17:53
Op zich een natuurlijke ademreactie, Chila. Hoger en sneller ademen in stress-situaties. Vooral niets aan 'moeten/willen' veranderen, maar eenvoudig beseffen dat het een natuurlijke ademreactie is, waardoor er ruimte ontstaat om getuige te zijn van het feitelijke ademritme in die momenten.

Maar dan komt vaak de weerstand er tegen om de hoek kijken, want mensen houden niet van stress en accepteren de stress niet, waardoor er juist voeding wordt gegeven aan een snelle, hoge adem en zo komt de vraag boven drijven waar dat 'niet-houden-van' aan ligt? Aan opvoeding, conformisme, etiketten?

In ieder geval geloof ik dat ademritme inherent is aan levensritme.

Groet..franslj.

P.S. willeke en ik komen net thuis van een dagje DenBosch, de Brabanthallen, waar Ankie van Grunsven op Nelson haar 'kunstjes' vertoonde. Daar zagen we hoe belangrijk het is om op de eigen innerlijke gesteldheid, inclusief ademritme en gedachtengang te letten, zodat er een eenheid tussen 'paard en ruiter' ontstaat.

_





_
ChilaE  
09 mei 2009 18:05
Stress, Frans, ik denk dat men het tegenwoordig niet meer wenselijk acht om negatieve dingen te voelen, ieder negatief ding moet zo snel mogelijk weg...Ankie, tja...en dan te bedenken dat ze dat paard (Nelson) beschouwt als lastig contact mee te krijgen, nog, nog geen eenheid zijn..dat zegt iets over het niveau dat zij wenselijk acht. Wat leuk dat jullie naar haar zijn gaan kijken. Al vaker gedaan, dacht ik, toch?

Franslj.1  
09 mei 2009 18:59
Yep, Chila..no stress en lekker voortsnellen en zoveel mogelijk dingen binnenhalen en uitwerken. Tegenstrijdiger kan bijna niet.

Vandaag wel stress gevoeld hoor... in de trein. De auto eens een keer thuis gelaten en per trein naar DenBosch. Digitaal de kaartjes gekocht en betaald en daar bleek ik een, nee twee vergissingen te zijn begaan. Een kaartje stond op 8 mei en het andere op 9 mei, vandaag dus en beide heb ik gisteravond tegen half 11 gekocht.

Komt de conducteur binnen met een stage-kracht en beweert dat ik weliswaar fouten mag maken, maar 'normaal' gesproken 35 euro boete moest betalen, omdat er een 'ongeldig' plaatsbewijs was gekocht. Een kopie van de betalingsbevestiging en een kopie van de IDeal betaling had ik bij me. Hij, de conducteur begreep niet zoveel van het digitale gedoe, maar begreep wel, dat er een ongeldig plaatsbewijs was. Bovendien mocht ik geen twee kaartjes op mijn naam hebben, indien er een andere persoon meereist.

Hij zag de fouten door de vingers, maar wees me er op dat ik in DenBosch bij de klantenservice het verhaal kon voorleggen en een enkel kaartje terug naar Spaubeek moest bijkopen, want de volgende controle kon weer mis gaan. Over klantvriendelijkheid gesproken bij het voor het eerst eens online kaartjes te kopen !

Nu zit ik aan een brief te werken om de gang van zaken uiteen te zetten en straks hoop ik het teveel betaalde teruggestort te krijgen.

Klopt, Anky sprak er over Nelson als lastig contact mee te krijgen en wat ik er van heb gezien en begrepen, had Anky het er ook knap lastig mee, mede ook doordat zij zo'n 'geluidsding' om haar hoofd had, waarmee ze het publiek toesprak. Zij kwam adem te kort, want praten en rijden, lijkt me nogal moeilijk.

Nee, dit was voor het eerst in de Brabant Hallen en waarschijnlijk ook voor het laatst. No in-door more... geef ons maar de 'buitenlucht' van Zangersheide bijvoorbeeld.. geen entree, geen parkeergeld en als je iets wil eten/drinken schappelijke prijzen. Vlakbij in de bossen van België, naast het buitenverblijf van koningin Fabiola.. op 15 minuten met de auto.

Groet.. franslj.

_





_
ChilaE  
09 mei 2009 19:18
Stoer man, treinkaartje op NAAM! Net als een ticket voor het vliegtuig! Spannend!! Sinds wanneer is dat dan? Wat een fleuwekul dan weer, dat gedoe met die naam, twee kartjes en twee personen is het toch duidelijk? Tja...tjonge jonge..klantvriendeijk ja! En je moest dus nog bijkopen ook! Nu mar hopen dat ze het terug storten, wat ze overigens meestal wel doen hoor! Klinkt goed, dat zangersheide...ik dacht en bdoelde dat jullie wel eens eerder bij Ankie waren gaan kijken, toch? Ja, ijden en praten zal niet mee vallen, haar kunsten bekijkend, of die van haar paard, eigenlijk..al is het wel veelal hetzelfde trouwens..wat hetbniet minder moeilijk maakt, ik zou Svanur dat beslist niet kunnen laten doen...hij ziet me aankomen: hoepel op zeg, ik ben geen zwaan! :-)

Franslj.1  
09 mei 2009 21:19
Oh, vanaf welke datum dit is ingegaan, weet ik niet, Chila, maar het gaat lekker snel en makkelijk, behalve als er een 'oen' als ik erachter zit en hier en daar een steek laat vallen.

Nee, hoor, dit was de eerste keer dat we haar zagen rijden en wat is die goed zeg..! Nelson laten wijken op tangomuziek was schitterend mooi om te zien.

Svanur kan geen tango dansen? Aha... en rock 'n roll?... of slijpt hij liever? (lol).
Maurits danst alleen op Oostenrijkse blaasmuziek en begint dan met z'n voorbenen tegen de achterbenen te 'kletsen'... zeg maar een geroutineerde dijenkletser mit Lederhosen...

Groet... franslj.

_





_
ChilaE  
09 mei 2009 21:46
Nee, Svanur houdt alleen van slow dansen en dan het liefst met een jonge merrie..de smiecht!
Ik zal hem morgen weer eens onderhanden nemen, dan ga ik weer naar Brabant.

Ja, knap hè, wat die vrouw met een paard kan! Het is ook een heel aardige vrouw, trouwens, geen enkel kapsones ofzo. En heel lief voor de dieren!

Joh, kan die Maurits telgangen? En dat voor een Haflinger..:-))) Maar moet wel hè, als de voorbenen tegen de achterhoeven kunnen kletsen..kletsen deed hij zo wie so wel, dacht ik. Ik hoorde hoorlijk vaak: "geef die wortel nou!" en "houden die trommels nog eens op, ik word er zo onrustig van!" Leuk beest. Heel leuk!

Franslj.1  
09 mei 2009 22:06
Veel plezier morgen in Brabant en een goed gesprek met Svanur... hij heeft het nodig, de knakkert... stiekem naar jonge merries kijken.. (lol).

Op het moment dat wij bij de Brabant-hallen aankwamen, kwam Anky met haar kleine paardentrailer aanrijden en zat zelf achter het stuur en de 'stalmeid' naast haar. Altijd zichzelf, zo lijkt het.

Maurits kan wel in een 'gang' staan, Chila, maar 'tellen'? Nee, ik heb z'n rapporten van de paardenlagereschool gezien en voor rekenen stond helemaal niets ingevuld.

Wortels, trommelgeroffel... hij weet het wel te brengen, ondanks dat hij als een blondje uit z'n ogen kan kijken. Je ziet aan z'n kapsel, dat hij een echte, ouderwetse Brigitte Bardot-coup draagt.. (lol).

Groet.. franslj.

_





_
ChilaE  
10 mei 2009 07:35
Prachtig kapsel! Doe hem en Willeke maar de groeten, ik ben ervan tussen! Dag dag en een fijne dag, mooi weer, uitbundige zon, hoera!!!!