Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Piekersels
En andere hoofd-bij-hals-en-maak-zaken
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Veel plezier gewenst voor iedere bezoeker!



Mijn Profiel

ChilaE
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Dank!
03 februari 2013 14:18

Hommage voor hen die achterble...
06 februari 2012 17:34

Dank!!
03 februari 2012 23:22

Luchtig aquarel
30 januari 2012 18:57

Gelukkig nieuwjaar!
14 januari 2012 20:46




Fotoboeken


Water en lucht (10)
_
Bomen en Bloemen (16)
_

Mensen (13)
_
Abstract (14)
_

Sneeuwbeelden (17)
_
Dieren (13)
_



Weblog Vrienden


Ben en alie mulder
Van: benenalie

Redsblog
Van: redone

Bennekesblogje
Van: Benneke

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Franstaal
Van: fran

Tharisis
Van: Tharisis

Leuke dingen
Van: tteun

Mijmeringen
Van: Ofsen




Gastenboek berichten

Johan Steenhuis
14 november 2016 01:58
_
Zou graag eens met jou ergens een bakkie troost Wien drinken. Gr Johan. johansteenhuis @home.nl

Wil Kuijpers
06 januari 2016 19:07
_
Zo stil...

Carry (versjes en verhalentrein)
03 juli 2013 21:48
_
Chila, wat is het toch stil op je weblog! Alles goed? Groet Carry.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door douwe om 07:53
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door fraagis om 07:52
_
Fraagis Online

Door GREET7942 om 07:52
_
Nieuw op 50plusser.nl

Door tinekef6 om 07:51
_
Tinekef6 Online

Door daan56 om 07:51
_
Daan56 Online

Door marlie49 om 07:49
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door daan56 om 07:49
_
Daan56 Online

Door Xander1 om 07:49
_
Xander1 Online





_

Andere artikelen



Verhuizen...




Tante Toos moest naar een bejaardenflat. Maanden lang hielp Ank al met het uitzoeken van alle spullen. Het zijn er zo veel..jarenlang hebben ze verzameld, Toos en haar man. Rommelmarkten af, kunsthandels, groot huis, heel veel spullen. Toos is eraan gehecht, kan moeilijk afscheid nemen, beslissen, loslaten.

Met de grootste voorzichtigheid en tact leidt Ank haar door het moeilijke proces. Ze hebben een systeem van labeltjes, stickers: groen voor wat weg kan, geel voor twijfel, rood wat mee moet.

Het kost ontzettend veel tijd, de nieuwe bejaardenflat van Toos is zo veel kleiner dan het huidige huis. Al die spullen, al die herinneringen. Overleden man, hij moet mee, in gevoel en materie, wikken en wegen, bij ieder ding.

Het gaat goed, al twee maanden van dagen uitzoekwerk, elke week. Voorzichtig, breekbaar, al dat gevoel, zo breekbaar, maar nog geen tranen gekomen, tot nu toe. Tact en beleid. Ank loopt op haar tenen. Al zoveel verloren, deze Toos, zo veel pijn gehad.

Dan, op één van de laatste dagen, vindt Ank nog een prul, ergens verscholen, een thermometertje voor aan de muur, gevat in een krullerig ornamentje van metaal. Lelijk ding, klein ding, oud ding, overbodig ding.

Ze staat ermee in haar handen, nonchalant, de aandacht raakt wat verslapt, na al die tijd voorzichtig zijn, ‘wat wil je hiermee?’ vraagt ze aan Toos, en op hetzelfde moment valt het ding uit haar handen. De thermometer breekt los van zijn houdertje.

Toos kijkt ernaar. ‘Daar heb ik een dierbare herinnering aan,’ zegt ze zacht, en barst in huilen uit.

Ank voelt haar hart breken. Al die tijd zo omzichtig geweest, en nu dit.

Ze huilen samen.

Het thermometertje wordt gerepareerd.

Het verleden niet.




Geplaatst op 09 november 2008 11:57 en 1658 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Wenny-m  
09 nov 2008 12:06
Vreselijk zo'n operatie. Gelukkig ben ik niet zo gehecht aan allerlei spullen. Dus als ik naar het verzorgingshuis moet, gooi of geef maar weg hoor.

ChilaE  
09 nov 2008 12:15
Ja Wenny, over fases gesproken...dit is één van de meet vervelende fases in het leven, lijkt me...ik hoop dat ik voor die tijd wijlen ben!! Het is niet alleen de spullen...
_





_
Marianne.1  
09 nov 2008 12:16
Thermometer als symbool.. mooi.

ChilaE  
09 nov 2008 12:18
Marianne, dank!
_





_
Tteun  
09 nov 2008 12:25
Inderdaad ik hoop ook dat ik voor die tijd mijn billen heb dichtgeknepen. Gr. Teun

Ria53.1  
09 nov 2008 12:26
Ohhh,ik heb het meegemaakt mijn ouders toen die naar het verzorgingshuis moesten....een drama...slapeloze nachten gehad toen.
Lieve gr Ria
_





_
ChilaE  
09 nov 2008 12:42
Teun...ja....**** Ria, het is een ellende...meestal, tenminste..bah!!! Ik hoop dat alles goed met ze is gekomen, toen..

Carry  
09 nov 2008 13:14
Toen mijn ouders naar een bejaardenflat gingen, hebben ze alles aan mijn broers en zus overgelaten. (Ik woonde te ver weg). Die hebben het veel kleinere huis keurig ingericht met alles waar ze van hielden, wat bekend voor ze was. Vooral dat laatste was belangrijk, want mijn moeder was dement. Het ergste vond ik, daar was ik wél bij, dat ze het huis waar ze 38 jaar gewoond hadden, zonder omkijken verlieten. Vreselijk, kan nog janken als ik daar aan denk. Carry
_





_
Omansie-ans  
09 nov 2008 14:05
Moeilijk... Ik hoop tussen 6 plankjes dit huis te verlaten, en wat er dan met de spulletjes gebeurd? het zal me allemaal een worst wezen....

Benneke  
09 nov 2008 14:31
Hoi Lisa, 't zijn altijd de kleine dingen die 't em doen en daardoor zo waardevol zijn. In jouw verhaal werd het een optelsom voor tante Toos. Dat thermometertje was net even te veel.

Een groet van Benneke
_





_
ChilaE  
09 nov 2008 16:28
Carry...oei...dat klinkt pijnlijk...voor hen en voor jullie...****Snatertje! Leuk dat ik jou ook weer eens zie, zeg!! Ik hoop het ook voor je, thuis kunnen blijven...daar sterven...geen trammelant...**** Hi Benneke, inderdaad was dat zo. Het is wel echt gebeurd, dit verhaal, precies zo, daarom vond ik het ook mooi om op te schrijven...het is wel goed met haar gekomen, uiteindelijk, ze is gewend en heeft het naar haar zin..allemaal een fijne avond!!

Benenalie  
09 nov 2008 17:37
Het huis van mijn moeder ontruimen....toen ze overleden was....ach wat erg.....ook daar zaten achter zoveel dingen....een verhaal!!

Lieve gr Alie
_





_
ChilaE  
09 nov 2008 17:47
Ja Alie, alles en iedereen heeft een geschiedenis...

Franslj.1  
09 nov 2008 19:29
Het hele leven is een breekbaar iets, Lisa..materieel en immaterieel. Groet...franslj.
_





_
ChilaE  
09 nov 2008 19:32
Mooi gezegd vind ik dat, met het oog op het verhaal...dank je.

Willem.J.1  
09 nov 2008 19:48
Het is mooi beschreven, maar is dit niet een proces dat je een levenlang gebeurt? Altijd moet je afstand nemen van (materiële) dingen…. De herinnering, die mag je bewaren …… als je dat geluk hebt tenminste.
_





_
ChilaE  
09 nov 2008 20:13
Hallo Wim, genoeg adem om achter de pc te zitten dus...gelukkig! Ja..dat kan zo zijn, je verliest van alles onderweg, maar bij de laatste stappen moet je toch meestal wel het meeste achter laten, zie ik om me heen..en uiteindelijk álles...

Tharisis  
09 nov 2008 22:09
Dag Lisa. Zover kom ik niet denk ik, ook al heet ik Toos. Alleen al het idee... dat zou ik niet overleven... maak het daarom niet mee...
_





_
Els.B.1  
09 nov 2008 22:48
Ik zie mezelf ook nog zitten met m'n moeder naast me , alle boeken en kleine dingen gingen door haar handen.................en dan vroeg ze moet dat ook weg ? Ze had toen al een beginnende Alzheimer en was heel onzeker over alles. Vreselijk, ik zat elke keer jankend in de auto op weg naar huis.
Net als Ank moet je flink blijven...........maar het was heel moeilijk die verhuizing.
Je hebt het heel beeldend beschreven en maakte wel wat los bij menigeen.
groet van Els

Gizmoenbeertje  
10 nov 2008 07:41
Dit verhaal, ik weet niet of het echt gebeurd is of dat het fictief is... roept heel wat op bij mij... o, ik zie het nog voor me...de verhuizing van schoonouders naar het bejaardenhuis, gelaten lieten ze alles over zich heenkomen... geheugen holde achteruit... schoonvader een jaar daarna overleden en schoonmoeder die nu in een gesloten afdeling zit, een huiskamergebeuren... herkent ons amper en heeft aan kleine dingen een enkele herinnering meer... Zielig he? Groetjes, Lia
_





_
Linq.1  
10 nov 2008 13:58
Zo herkenbaar dit. En nog een ronde verder, het definitief opruimen van alles, als alles en allen er niet meer zijn. Thermometer, graadmeter.

Hera  
10 nov 2008 18:44
Ja , herkenbaar voor velen van ons. ...en brengt ook herinneringen terug. Zelf kan ik heel moeilijk ergens afstand van doen, ben overal aan gehecht...dus ik heb gezegd: als ik er niet meer ben huren jullie maar een container...
_





_
ChilaE  
10 nov 2008 20:07
Toos! O ja...Tharisis heet Toos..hellup...het is echt gebeurd en de vrouw heet echt Toos, vandaar. Ik hoop dat het jou niet zal overkomen, maar als je zou overlijden door het idee ontloop je het natuurlijk! Handig! **** Els, dank je en ja, een emotionel gebeuren, voor velen herkenbaar, maar gelukkig nog in het stadium van het helpen van ouders en tantes en zo..de fase dat we zélf... die komt nog, helaas...dat met de ouders en zo is al zo erg..dus..ik heb er geen zín in, geloof ik...moet iets bedenken voor die tijd!

ChilaE  
10 nov 2008 20:09
Lia, echt gebeurd..heel zielig ja...voor je schoonouders ook. Dat 'gelaten' zijn doet ook zo lekker veel met je hè? Dat opgeven, het onder ogen zien dat dit nu echt naar het einde gaat...heel erg confronterend..en dan zo'n vrouw, die van alles was en kon..dan in zo'n kamer zit, zonder geheugen...afschuwelijk!!!
_





_
ChilaE  
10 nov 2008 20:12
Linq, het laatste stukje is misschien nog wel makkelijker dan deze fase...
**** Hera, als je er niet meer bent ja. Maar als je kleiner moet gaan wonen? Dan zou je afschein moeten nemen van al die dingetjes waar je nu dus zo aan gehecht bent...stel je voor joh, (beter niet) wat een ellende dat voor je zou zijn...en dát had Toos dus...

Tharisis  
10 nov 2008 20:16
Lisa, dat heb ik ook, net zoals die tante Toos! 't Is zo vreselijk schrijnend alom! Toch goed dat je er over schrijft, een troost, vele mensen maken dit met elkaar door... Hartelijke groet, Toos
_





_
ChilaE  
10 nov 2008 20:41
Toos, wát heb je net als tante Toos? Schrijnend, zeker!! Troostvol...misschien...misschien ook confronterend, of beangstigend .. voor sommigen misschien wel heel dichtbij al..

Tharisis  
10 nov 2008 20:54
Dag Lisa. Wil alles vasthouden, vooral mooie, dierbare herinneringen! Loslaten... vanbinnen... is een ramp voor mij. Maar ik leer het gaandeweg allemaal beter hanteren. De tijd helpt me hierbij een handje, gelukkig! Tot ziens, Toos
_





_
ChilaE  
10 nov 2008 20:59
Ah, Toos, dank je! Met een beetje mazzel is het dan zo dat tegen de tijd dat het MOET, je het ook KUNT! Dat hoop ik met heel mijn hart voor je...

Zomaarik.1  
12 nov 2008 12:38
Ontroerend eigenlijk, het constante afscheid nemen namate je ouder wordt,.afscheid nemen , van al je vertouwde, bijeenvergaarde opgestapelde tastbaarheden,verweven met herinneringen ..
Ik hoop dat ik daar straks geen al te grote problemen mee zal krijgen,.natuurlijk kan ik hier niet blijven wonen,..heb op termijn wel een ander huis nodig zonder trap, en leger zodat je met een rolstoel er geen zooitje van maakt als je van de ene naar d eandere ruimte moet,..ik denk dat ik zelf nu al begin met ruimen,..gedachtenloos kan al zoveel weg,..gr van Jeanne
_





_
ChilaE  
12 nov 2008 13:38
Jeanne, ja...ontroerend, dat vind ik ook...bouwen en daarna weer moeten breken...wat een raar iets is het eigenlijk!! Maar nu al beginnen...nouja...in gedachten...